Συμπτώματα αρθρώσεως της άρθρωσης του ώμου, μέθοδοι θεραπείας και βοήθεια στο σπίτι

Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ώμου συνοδεύεται από οίδημα, έντονο πόνο στον ώμο και περιορισμένη κινητικότητα. Οι αιτίες και τα συμπτώματα της νόσου, οι υπάρχουσες μέθοδοι θεραπείας και οι τρόποι βοήθειας στο σπίτι θα συζητηθούν αργότερα στο άρθρο.

Τι είναι η οστεοαρθρίτιδα ώμου;

Η άρθρωση του ώμου είναι αρκετά περίπλοκη στη δομή και είναι η πιο κινητή από όλες, προσφέροντας στο ανθρώπινο σώμα το μεγαλύτερο εύρος κίνησης. Η κάψουλα της άρθρωσης του ώμου μπορεί να τεντωθεί σε μεγάλο βαθμό, επιτρέποντας σε ένα άτομο να σηκώσει το χέρι του κατακόρυφα και έτσι να εκτελέσει περιστροφικές κινήσεις. Αυτή η δραστηριότητα εξασθενεί τους συνδέσμους και, λόγω της έντονης κάμψης των τενόντων, συχνά παρατηρείται σε αυτούς ήπια ισχαιμία.

Είναι η έλλειψη θρέψης του αρθρικού ιστού που αντιπροσωπεύει τον κύριο κίνδυνο καταστροφής του και δίνει το έναυσμα στην ανάπτυξη παθολογίας.

Η ασθένεια, η οποία εκδηλώνεται κυρίως με εκφύλιση του ιστού της άρθρωσης του ώμου, ονομάζεται αρθροπάθεια της άρθρωσης του ώμου ή αρθροπάθεια του ώμου. Η εμβιομηχανική του ώμου βασίζεται στη σωστή λειτουργία όλων των συστατικών: φυσιολογική αγωγιμότητα των νεύρων, καλή παροχή αίματος, τέλεια ανατομική δομή. Η παραβίαση οποιασδήποτε από αυτές τις συνθήκες αναπόφευκτα αναγκάζει τους εσωτερικούς ιστούς να αρχίσουν να παραμορφώνονται, προκαλώντας δυσφορία, περιορισμένη κίνηση και πόνο.

Η οστεοαρθρίτιδα (ή οστεοαρθρίτιδα) είναι πρωτίστως μια ασθένεια που δεν είναι φλεγμονώδης αλλά εκφυλιστικής φύσης. Συνδέεται με ισχαιμικές διεργασίες στους περιβάλλοντες ιστούς, οι οποίες προκαλούνται από διάφορους λόγους.

Αυτό διαταράσσει τη θρέψη της άρθρωσης, με αποτέλεσμα το λεπτό και ελαστικό στρώμα του υαλώδους χόνδρου που καλύπτει την κεφαλή του οστού να γίνει πιο λεπτό. Καθώς ο υαλώδης χόνδρος έχει γίνει λιγότερο ελαστικός και λεπτότερος, καθιστά τη φυσιολογική κίνηση πιο δύσκολη και οδηγεί σε στένωση του χώρου της άρθρωσης.

Αυτό το φαινόμενο αναγκάζει το σώμα να δράσει και στα άκρα των αρθρώσεων σχηματίζονται οστικά σπιρούνια που ονομάζονται οστεόφυτα. Είναι οστεόφυτα με τις αιχμηρές άκρες τους που τραυματίζουν μύες και συνδέσμους και προκαλούν χρόνια, χαμηλού βαθμού φλεγμονή.

Ο κύριος κίνδυνος της οστεοαρθρίτιδας είναι ότι ένας ελαφρύς περιορισμός στην κινητικότητα του βραχίονα οδηγεί αναπόφευκτα σε περιορισμό του εύρους κίνησης.

Χωρίς κίνηση, ο ώμος αρχίζει να υποφέρει από τη συσσώρευση αλάτων στους ιστούς που περιβάλλουν την άρθρωση και από επιδείνωση της θρέψης των αρθρικών ιστών. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό είναι γεμάτο με το σχηματισμό συσπάσεων των αρθρώσεων - περιορισμό της κίνησης ή πλήρη απώλεια της κινητικότητας του ώμου και της αναπηρίας του ασθενούς.

Αιτίες οστεοαρθρίτιδας ώμου

Η μόνη αιτία της οστεοαρθρίτιδας του ώμου είναι η εν τω βάθει ισχαιμία, δηλ. μια απότομη ή σταδιακή επιδείνωση της παροχής αίματος σε ορισμένες περιοχές των ιστών και έλλειψη θρεπτικών ουσιών στην άρθρωση. Ωστόσο, αυτός ο λόγος προκαλείται από παράγοντες που μπορεί να υπάρχουν μεμονωμένα ή ταυτόχρονα στο ιστορικό:

• Τραυματισμοί στον ώμο. Αυτοί μπορεί να είναι προφανείς τραυματισμοί που προκύπτουν από αυτοκινητιστικό ατύχημα ή πτώση, καθώς και κρυφές ρήξεις μυών και συνδέσμων που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια αθλητικής προπόνησης ή σκληρής δουλειάς. Οποιοσδήποτε τραυματισμός της άρθρωσης έχει πάντα την ικανότητα να θυμάται τον εαυτό του, καθώς οι πληγείσες περιοχές δεν επανέρχονται στο πλήρες μέγεθος τους και η αγωγιμότητα σε αυτές είναι πάντα μειωμένη. Το σώμα μπορεί να το αντιμετωπίσει με επιτυχία για αρκετά χρόνια ή δεκαετίες μέχρι να αρχίσει η γήρανση.
• Αλλαγές στο σώμα που σχετίζονται με την ηλικία.
• Μολυσματικές προσβολές που προκαλούν αρθρίτιδα.
• Μεταβολικές και ορμονικές διαταραχές, συχνά σχετιζόμενες με την ηλικία.
• Κληρονομική ή γενετική προδιάθεση.

Στάδια και συμπτώματα οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του ώμου

Η ασθένεια περνά από διάφορα στάδια στην ανάπτυξή της. Δεδομένου ότι η οστεοαρθρίτιδα είναι μια χρόνια ασθένεια που εξελίσσεται μάλλον αργά, οι περισσότεροι ασθενείς αγνοούν το πρώτο στάδιο, όταν οι παραμορφώσεις των αρθρώσεων μπορούν να καταπολεμηθούν αποτελεσματικότερα.

1. Συμπτώματα πρώτου σταδίου. Για πρώτη φορά, ακόμη και με την αραίωση του υαλώδους χόνδρου, ο ασθενής μπορεί να αισθανθεί κάποια ενόχληση όταν κινεί το χέρι του. Μια απότομη αιώρηση ή τράνταγμα δεν συνοδεύεται από πόνο. Αυτό συμβαίνει γιατί ο χόνδρος δεν έχει νευρικές απολήξεις και η καταστροφή του δεν προκαλεί πόνο. Αλλά μερικές φορές, το βράδυ ή προς το τέλος της προπόνησης, ο πόνος στον ώμο αρχίζει να με ενοχλεί. Αυτό συχνά αγνοείται και αποδίδεται σε μυϊκό πόνο ή νευραλγία. Όμως η νόσος ξεκίνησε σχεδόν ασυμπτωματική και αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, περνά στο δεύτερο στάδιο.

2. Συμπτώματα δεύτερου σταδίου. Εάν ο ασθενής αισθάνεται πόνο κατά την κίνηση του βραχίονα, συνοδευόμενο από ένα καθαρά ακουστικό κλικ, αυτό σημαίνει ότι έχουν σχηματιστεί οστεόφυτα στην άρθρωση. Από αυτή τη στιγμή και μετά, ο ώμος τραυματίζεται συνεχώς από τις αιχμηρές άκρες των οστικών αποφύσεων, γεγονός που οδηγεί σε φλεγμονή των γύρω ιστών. Αυτό εκδηλώνεται με πρωινή δυσκαμψία που εξαφανίζεται μόνο μετά την ανάπτυξη της άρθρωσης ή πόνο με συνήθη σωματική δραστηριότητα ή βραδινή κόπωση.

   Η ευημερία ενός ατόμου επιδεινώνεται επειδή μια χρόνια πηγή φλεγμονής στο σώμα βλάπτει τη γενική κατάσταση. Μπορεί να νιώσετε περισσότερο πόνο στις αρθρώσεις τη νύχτα, σε υγρό καιρό και εκτός εποχής.

   Ο ασθενής περιορίζει σοβαρά τον όγκο και το πλάτος των κινήσεων του βραχίονα και δεν μπορεί να το ανυψώσει περισσότερο από ενενήντα μοίρες τόσο στο μετωπιαίο όσο και στο πλάγιο επίπεδο. Αυτό οδηγεί σε απώλεια μυών και σημαντική επιδείνωση της διατροφής των αρθρικών ιστών.

3. Συμπτώματα τρίτου σταδίου. Όταν ένας ασθενής έρχεται στο γιατρό στο τρίτο στάδιο της νόσου, είναι συνήθως ουσιαστικά ανίκανος να κουνήσει το χέρι του. Ο βραχίονας δεν σηκώνεται, δεν κινείται στο πλάι, η άρθρωση διογκώνεται και μεγαλώνει. Η ατροφία των μυών και το σύνδρομο πόνου είναι τόσο σοβαρό που εμφανίζεται τρόμος στα δάχτυλα όταν προσπαθείτε να σηκώσετε το χέρι. Στις περισσότερες περιπτώσεις, συμβαίνουν συσπάσεις στην άρθρωση του ώμου, το σύνδρομο του «παγωμένου ώμου».

Μέθοδοι για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας ώμου

Στην πραγματικότητα, είναι αδύνατο να θεραπεύσει την αρθροπάθεια, και ακόμη περισσότερο, είναι αδύνατο να το κάνετε στο σπίτι. Αυτή η ασθένεια εξαρτάται τόσο από πολλούς εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες που σχεδόν ποτέ δεν είναι η πραγματική αιτία.

Ωστόσο, τα καλά νέα για τους ασθενείς στο πρώτο και δεύτερο στάδιο της νόσου είναι ότι η ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας μπορεί να σταματήσει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι γιατροί επιμένουν στην έγκαιρη διάγνωση της νόσου και την έναρξη της θεραπείας για την αρθροπάθεια του ώμου όταν ο ιστός της άρθρωσης έχει καταστραφεί μόνο εν μέρει, δεν υπάρχουν οστεόφυτα και μπορείτε να προσπαθήσετε να αποκαταστήσετε την κανονική διατροφή στην άρθρωση.

Συντηρητική θεραπεία

Η θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας έχει πάντα δύο στόχους: την εξάλειψη του πόνου και, αν είναι δυνατόν, την αποκατάσταση της παροχής της άρθρωσης με τις απαραίτητες ουσίες για τη φυσιολογική λειτουργία.

Γιατί λαμβάνονται τα ακόλουθα μέτρα:

• Η παροχή θρεπτικών ουσιών στον ιστό εξαρτάται από το τι τρώει ο ασθενής. Η δίαιτα για την οστεοαρθρίτιδα πρέπει να αποφεύγει το αλάτι και το αλκοόλ. Τα προϊόντα κρέατος και τα λαχανικά που περιέχουν βάσεις πουρίνης, οι οποίες αυξάνουν το επίπεδο του ουρικού οξέος στον οργανισμό, είναι επίσης ανεπιθύμητα. Συνιστώνται γάλα στον ατμό και πιάτα λαχανικών.
• Σύνθετα φάρμακα με γλυκοζαμίνη και χονδροϊτίνη, καθώς και κολλαγόνο, που θρέφουν τον ιστό της άρθρωσης. Και η καθημερινή κατανάλωση κανονικής ζελατίνης με τη μορφή ζελέ βοηθά στον εμπλουτισμό της διατροφής με ζωικό κολλαγόνο.
• Η τοπική εφαρμογή διαφόρων θερμαντικών, αντιφλεγμονωδών αλοιφών και βάλσαμων που περιέχουν χονδροϊτίνη ενεργοποιεί την κυκλοφορία του αίματος στον ιστό που περιβάλλει την άρθρωση.
• Εάν το σύνδρομο πόνου δεν είναι έντονο, δεν συνιστάται η χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Όταν οι κινήσεις των χεριών συνοδεύονται από έντονο πόνο, τα ΜΣΑΦ μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να μειώσουν τη φλεγμονή. Αυτά τα φάρμακα βοηθούν στην ανακούφιση του πόνου.
• Εάν ο ώμος διογκωθεί και ξεκινήσει μια φλεγμονώδης διαδικασία, μια κομπρέσα αλοιφής ή τρίψιμο με τζελ που εφαρμόζεται τη νύχτα έχει εξαιρετικό αποτέλεσμα.
• Οι θεραπευτικές ασκήσεις αποτελούν ουσιαστικό μέρος της επιτυχημένης θεραπείας της οστεοαρθρίτιδας του ώμου. Ωστόσο, δεν συνιστάται η υπερφόρτωση της άρθρωσης, καθώς η ακατάλληλη κατανομή δύναμης μπορεί να οδηγήσει σε ταχεία καταστροφή του υαλώδους χόνδρου.

Θεραπευτικές ασκήσεις για αρθρώσεις ώμου και κανόνες για την εφαρμογή τους

Ειδικές ασκήσεις βοηθούν στην ανάπτυξη της άρθρωσης και της δίνουν κινητικότητα. Μπορείτε να κάνετε γυμναστική μόνοι σας στο σπίτι. Οι κύριοι κανόνες κατά την εκτέλεση ασκήσεων πρέπει να είναι:

1. Τακτικότητα, δηλαδή, πρέπει να κάνετε ασκήσεις για τουλάχιστον 15 λεπτά κάθε μέρα.
2. Εκτελέστε ασκήσεις ομαλά και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Αυτό είναι απαραίτητο για να μην προκληθούν περαιτέρω ζημιές στις δομές των αρθρώσεων.
3. να αποκτήσει ηθική ευχαρίστηση από τη σωματική δραστηριότητα, η οποία βοηθά στην ομαλοποίηση της συναισθηματικής κατάστασης του ασθενούς.

Συνιστώνται φυσιοθεραπευτικές ασκήσεις στις οποίες οι κινήσεις των χεριών δεν προκαλούν πόνο. Γίνονται αργά, αναγκάζοντας τους συνδέσμους και τους μύες να ζεσταθούν σταδιακά και να τεντωθούν.

• Προσφέρουμε τις απλούστερες και πιο χρήσιμες ασκήσεις για την αρθροπάθεια της άρθρωσης του ώμου:
• Καθίστε σε μια καρέκλα και τοποθετήστε τα χέρια σας στα γόνατά σας. Κάντε κυκλικές κινήσεις με τους ώμους σας: προς τα εμπρός 5 φορές, μετά προς τα πίσω 5 φορές.
• Σηκώστε τα χέρια σας ευθεία προς τα πάνω και τραβήξτε τους ώμους και τις ωμοπλάτες σας όσο το δυνατόν πιο πίσω. Κρατήστε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά χαμηλώστε. Επαναλάβετε 5-7 φορές.
• Τεντώστε τα χέρια σας ευθεία προς τα πλάγια με τις παλάμες σας προς τα κάτω. Λυγίστε τα χέρια σας στους καρπούς, τα δάχτυλα πρέπει να δείχνουν προς τα πάνω. Κάντε κυκλικές κινήσεις με τους ώμους σας: προς τα εμπρός 5 φορές, μετά προς τα πίσω 5 φορές.
• Σηκώστε τα λυγισμένα χέρια σας πάνω από το κεφάλι σας, με τα δάχτυλα του ενός να ακουμπούν στους αγκώνες του άλλου χεριού. Μετακινήστε απαλά τα χέρια σας προς τα πίσω μέχρι να νιώσετε ένα τέντωμα στην άρθρωση των ώμων σας. Εκτελέστε την άσκηση 5-7 φορές.
• Τοποθετήστε τις παλάμες και των δύο χεριών με το πίσω μέρος του χεριού σας πίσω από το κεφάλι σας, με τα δάχτυλα να δείχνουν προς τα κάτω. Μετακινήστε τα χέρια σας έτσι ώστε οι παλάμες σας να ταξιδεύουν προς τα κάτω στην πλάτη σας στην περιοχή ανάμεσα στις ωμοπλάτες σας. Επαναλάβετε την άσκηση 5-7 φορές.
• Τοποθετήστε το αριστερό σας χέρι στον αγκώνα του δεξιού σας, μετακινήστε το δεξί σας πίσω από τον αριστερό ώμο όσο το δυνατόν περισσότερο μέχρι να νιώσετε ένα τέντωμα στην άρθρωση του ώμου. Εκτελέστε την άσκηση 5-7 φορές. Αλλάξτε τα χέρια και επαναλάβετε την άσκηση για το άλλο χέρι.

Στη θεραπεία της αρθροπάθειας της άρθρωσης του ώμου, θεωρούνται αποτελεσματικά: χειρωνακτική θεραπεία, φυσιοθεραπεία και θεραπείες σανατόριο. Η χρήση παραδοσιακών ιατρικών μεθόδων θεωρείται επίσης δικαιολογημένη.

Παραδοσιακές μέθοδοι θεραπείας και βοήθεια στο σπίτι

Η κύρια λαϊκή θεραπεία για τη θεραπεία της αρθρώσεως της άρθρωσης του ώμου είναι η βοτανοθεραπεία, η οποία επιτρέπει τη χρήση ξηρών βοτάνων και αφεψημάτων βοτάνων για κομπρέσες, την παρασκευή αλοιφών και τρίψιμων στο σπίτι για την ομαλοποίηση του μεταβολισμού και την αποκατάσταση της διατροφής στην άρθρωση για την ανακούφιση του πόνου.

1. Αλοιφή. Πάρτε 10 γραμμάρια ξερά φύλλα λυκίσκου, γλυκό τριφύλλι και υπερικό. Τρίβουμε καλά τα μυρωδικά και τα αλέθουμε μαζί, προσθέτουμε τη βαζελίνη και ανακατεύουμε καλά όλα τα υλικά. Εφαρμόστε την έτοιμη αλοιφή στην περιοχή των ώμων. Αυτό θα βοηθήσει στη μείωση του πόνου και της φλεγμονής στην άρθρωση.
2. Τρίψιμο. Ρίξτε πέντε μέρη βότκας ή αλκοόλ σε ένα μέρος θρυμματισμένα άνθη άγριου δεντρολίβανου. Στη συνέχεια, πρέπει να αφήσετε το φάρμακο να παρασκευαστεί σε ζεστό, σκοτεινό μέρος για 24 ώρες. Το βάμμα χρησιμοποιείται εξωτερικά για το τρίψιμο των προσβεβλημένων αρθρώσεων.

3. Αφέψημα. Ρίξτε το μετάξι καλαμποκιού (2 κουταλιές της σούπας) σε δύο ποτήρια νερό, βράστε για 10 λεπτά, στραγγίστε και πίνετε μια κουταλιά της σούπας τέσσερις φορές την ημέρα.
4. Κομπρέσα. Για τη συμπίεση, πρέπει να παρασκευάσετε 30 γραμμάρια ξηρού πλιγούρι βρώμης σε δύο ποτήρια νερό. Εφαρμόστε το παρασκευασμένο μείγμα στον πονεμένο ώμο για 30 λεπτά.

Εναλλακτική θεραπεία για την οστεοαρθρίτιδα ώμου

• Οι χειρωνακτικές τεχνικές - μασάζ, συνεδρίες χειρωνακτικής θεραπείας, οστεοπάθεια - σας επιτρέπουν να ανακουφίσετε τα μυϊκά μπλοκαρίσματα, την ένταση και τους σπασμούς και να αποφράξετε τα αιμοφόρα αγγεία και τα νεύρα που οδηγούν στην άρθρωση.
• Η φυσιοθεραπεία, ειδικά η θεραπεία με κρουστικά κύματα, η λουτροθεραπεία, η λασποθεραπεία και άλλες μέθοδοι δεν συνιστώνται κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης, δηλαδή όταν υπάρχει ενεργή φλεγμονώδης διαδικασία στην άρθρωση.
• Η ύφεση είναι ένας εξαιρετικός λόγος για θεραπεία στο σανατόριο, μετά την οποία μπορεί να παρατηρηθεί μόνιμη βελτίωση.

Χειρουργική αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας του ώμου

Εάν ο πόνος είναι έντονος και εμποδίζει τον ασθενή να έχει μια φυσιολογική ζωή, ο γιατρός μπορεί να συστήσει χειρουργική επέμβαση.

Η πιο κοινή διαδικασία είναι η προσθετική, που σημαίνει ότι η κατεστραμμένη άρθρωση αντικαθίσταται με ενδοπρόσθεση. Εάν είναι δυνατόν, πραγματοποιούν μερική αρθροπλαστική, κατά την οποία αλλάζει μόνο μέρος της άρθρωσης του ώμου.

Σε σπάνιες περιπτώσεις καταφεύγει σε χειρουργική επέμβαση, καθώς κάθε χειρουργική επέμβαση, ειδικά που σχετίζεται με την τοποθέτηση ενδοαρθρικής πρόθεσης, μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές και μακρά περίοδο ανάρρωσης.

Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ώμου είναι μια ύπουλη και επικίνδυνη ασθένεια κατά την οποία η κινητική δραστηριότητα ενός ατόμου είναι μειωμένη και εμφανίζεται αρκετά έντονος πόνος.

Είναι σημαντικό να αντιμετωπιστεί έγκαιρα αυτή η ασθένεια με τα πρώτα ήπια συμπτώματα, προκειμένου να αποφευχθεί η περαιτέρω καταστροφή της άρθρωσης.

Ο ασθενής πρέπει να θυμάται ότι η επιτυχής αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την προσπάθεια και τη δραστηριότητά του και όχι από τη φαρμακευτική αγωγή.